نیازهای اساسی در کودکان شامل نیازهای فیزیولوژیک ، نیاز به عشق و تعلق ، عزت نفس و… است. هریک از این نیازها که در کودک نادیده گرفته شود باعث ایجاد مشکلات و اختلالاتی می شود که بسته به خلق و خوی کودک(ژنتیک) شدت متفاوتی را بروز می دهد.
یکی از دلایلی که باعث ایجاد اضطراب می شود، برآورده نشدن نیاز به امنیت است. وقتی کودک نیاز به امنیت و داشتن خانه و خانواده امن را تجربه نکند روان او مستعد بروز اضطراب می شود.
وقتی درباره نیازها صحبت میکنیم باید آن ها را یک طیف در نظر گرفت؛ تعادل در نقطه وسط قرار دارد و هر رفتاری که باعث افراط یا تفریط در برآورده کردن نیاز می شود عامل آسیب به روان کودک است.
خانواده ای را در نظر بگیرید که انقدر درگیر مشکلات خودشان هستند که توجهی به کودک و اتفاقاتی برای او رخ میدهد نیستند یا خانواده ای که مدام در حال چک کردن و دنبال کردن کودک هستند که مبادا آسیبی ببیند این خانواده ها به یک اندازه به کودکان خود آسیب میزنند. خانواده اول کودک را رها کرده و کودک خودش ناامنی را تجربه میکند ، خانواده دوم با مراقبت و حمایت افراطی بن کودک این پیام را می دهند که هیچ چیز امن نیست.
اضطراب به دو شکل دیده می شود، اضطراب طبیعی و اختلال اظطراب که اضطراب جدایی یکی از انواع آن است. اینکه کودک در هنگام جدایی از والدین یا مراقب خود بی تابی و گریه کند کاملا طبیعی است ولی اینکه این حالت به گونه ای شدت داشته باشد که کودک نتواند کارهای دیگر خود از جمله بازی کردن، غذا خوردن ، فیلم دیدن و ..‌. را انجام دهد ، این اختلال اضطراب است. به طور کلی اختلال به رفتاری گفته می شود که زندگی فرد را مختل کند و در این مورد هم کاملا صادق است.
اضطراب میتواند حاصل تغییر محیط باشد مثل عوض شدن خانه، مدرسه، مهاجرت کردن یا یک شرایط ناامن مانند مرگ والدین یا افراد مهم زندگی کودک، مرگ حیوان خانگی، طلاق یا نداشتن مراقبی که کودک با اون رابطه عاطفی و دلبستگی برقرار کند.

 

پیشنهادهایی برای کاهش اختلال اضطرابی در کودکان
هیچ یک از ما دوست نداریم کودک خود را در رنج ببینیم پس پیدا کردن راه حل مناسب جز کارهای مهم در ارائه مطلب فوق است.
گام اول پیدا کردن ریشه اضطراب است؛ ما هر چقدر در اینجا تئوری و تمرین برای کاهش اضطراب جدایی معرفی کنیم وقتی عامل آن برطرف نشده باشد مثل آب در هاون کوبیدن است. اگر در پیدا کردن عامل موفق نبودید می توانید از روانشناس کودک کمک بگیرید.
تصور نکنید که بعد از حذف عامل کودک شما به یک باره رفتارهای اضطرابش را کنار می گذارد بعد از حذف عامل ما باید رفتارهایی برای ایجاد امنیت در کودک انجام دهیم و او را به سمت آرامش سوق دهیم. به طور کلی هر تغییری در کودک از دو اصل پیروی میکند : استمرار در انجام رفتار درست با کودک و امید به تغییر در کودک.

تمرین های سازنده در کاهش رفتارهای اضطرابی
به مرور و در فواصل زمانی کوتاه کودک را کنار کسی جز خودتان نگه دارید و به تدریج که کودک عادت کرد زمان جدایی را افزایش دهید، البته به یاد داشته باشید این کار را بعد از خوردن و خوابیدن کودک انجام دهید چون بی خوابی و گرسنگی اضطراب را تشدید می کند.
وجود والدین پیش بینی پذیر از مسائلی است که اضطراب را کاهش می دهد. این کار را میتوان با عمل کردن به قولهایمان نشان دهیم.
حذف کردن کارتون های ترسناک، کوتاه کردن فرایند خداحافظی با کودک و اطلاع دادن به کودک زمانی که قرار است او را ترک کنید هم از کارهایی است که به کاهش رفتارهای اضطرابی کودک کمک می کند.
به یاد داشته باشید انجام این تمرین ها باید در کمال آرامش صورت گیرد و اضطراب والدین در حین انجام کارهای فوق نتیجه معکوس خواهد داد.

مطالب مرتبط

ارسال دیدگاه