وسواس نگرانی زیاد درباره رخ دادن اتفاق ناگوار است که به شکل رفتارهای تکراری بروز داده می شود و فرد را از زندگی نرمال دور می کند. کودکانی که مبتلا به وسواس هستند به طور مرتب کارهایی را انجام می دهند از جمله:
تکرار کردن کلمات یا عبارات، تمیز کردن بیش از حد، تکرار چک کردن ها، شستن و تمیز کاری ،زیاد چیزها را پاک می کنند، دوباره می نویسند، دوباره پاک، یا می خوانند، یک کلمه یا عبارت یا سوال را بیش از حد لزوم تکرار می کنند. که بنظر می رسد کودکان مبتلا به وسواس این کارها را در جهت جلوگیری از اتفاقات بد انجام میدهند.
این افکار برای کودکان بسیار ازار دهنده است. رفتارهای وسواس گونه در کودکان به شکل عادت های رفتاری نااگاهانه ادامه پیدا میکند و یکی از دلایلی که کودکان این رفتار را ترک نمیکنند این است که احساس میکنند نمیتوانند تمرکز کردن بر روی وسواس هایشان را قطع کنند. آنها احساس میکنند مجبورند تشریفاتی را انجام دهند تا از پیش آمدن چیزهای بدی که نگران هستند پیش بیایند جلوگیری کنند.
برای برخی بچها انجام تشریفات تنها راهی است که حس کنند همه چیز خوب است.
تکرار نشانه وسواس است
بچه های وسواسی ممکن است در رفتار یا نحوه صحبت کردنشان تکرار وجود داشته باشد. برای مثال تکرار جملات، سوال پرسیدن زیاد و گاهی صرف کردن مدت زمان زیادی برای انجام تکالیف در رفتارهایشان دیده شود. بروز رفتارهای وسواسی در کودکان نسبت به بزرگسالان کمی پیچیده تر است به همین دلیل شناخت این نشانه ها می تواند به والدین در تشخیص وسواس در کودکان کمک زیادی کند.
برای مثال بعضی از بچه ها عادت دارند وقتی در خیابان راه می روند به سنگ هایی که در مسیر میبینند با پا ضربه بزنند زیرا تصور می کنند اگر این کار را انجام ندهند به والدین آنها آسیب خواهد رسید. درواقع فکر وسواسی آسیب به والدین خود را به صورت عمل وسواسی یعنی ضربه زدن به اتومبیل نشان می دهد. ممکن است کودک وسواسی تمایل به داشتن تعداد مشخصی مداد داشته باشد. برای مثال ابراز می کند که حتما باید 6 مداد در جامدادی اش داشته باشد.
چه کودکانی در معرض وسواس قرار می گیرند؟

کودکانی زندگی شان با تغییرات بزرگ و ناگوار مثل اختلافات خانوادگی، انزوای اجتماعی یا مصیبت بزرگ همراه بوده است بیشتر دچار مشکل وسواس می شوند. معمولا این کودکان خیلی نگران و آشفته هستند.
محققان بر این باورند که کمبود یک انتقال‌دهنده‌ی شیمیایی در مغز به نام سروتونین می‌تواند از عوامل ایجاد وسواس در کودکان باشد.
در بروز وسواس عامل ژنتیکی هم دخیل است. اگر والدین کودکی دچار وسواس باشند، ۴ تا ۸ درصد احتمال دارد که این عارضه را به هر فرزندش انتقال دهد. وجود سایر اختلالات اضطرابی مثل هراس اجتماعی یا فوبیا در خانواده‌ی کودک می‌تواند از موارد افزایش خطر ابتلا به وسواس باشد.
درعین اینکه استرس نمی‌تواند وسواس را ایجاد کند، اما می‌تواند در تشدید علائم دخیل باشد. استرس و وسواس دوستان خوبی برای هم هستند. هرچه کودک استرس بیشتری را تجربه کند، چه استرس امتحانات مدرسه یا اتفاقات آسیب‌زای درون خانواده، راحت‌تر دست‌خوش وسواس می‌شود و مجبور خواهد بود که با وسواس‌های بیشتری مبارزه کند.
حال اینکه والدین در برخورد و روند درمان کودک چه نقشی دارند؟
کودک وسواسی معمولا والدینی مضطرب و پریشان دارد. تمام اعضای خانواده باید تلاش کنند جوی آرام را برای کودک فراهم کنند و به یاد داشته باشند که کودک روی افکار وسواس گونه خود تسلط آگاه ندارد و باید به مرور به آنها غلبه کند پس با سرزنش کردن کودک در او ایجاد گناه نکنید.
والدین باید کوچیک ترین نقطه بهبودی کودک را تشخیص دهند و آن رو مورد تشویق و حمایت قرار دهند تا کودک انگیز کافی جهت غلبه بر افکار خود پیدا کند.
با کمی خود کنترلی و آرامش بیشتر احساس بهتری برای کودکانمان به ارمغان بیاوریم.

مطالب مرتبط

ارسال دیدگاه